Son muchos los jóvenes que dicen que les encantaría escribir un libro, pero no tantos los que leen, y sin lectura, están perdidos. Desde luego, hay lecturas y lecturas: no es lo mismo leer mensajes de Twitter que una publicación académica en línea, como tampoco es lo mismo leer un buen periódico que una revista del corazón. Debo confesar que soy un fetichista del papel: prefiero leer los periódicos impresos; cuando los leo en Internet, me siento como si comiera un helado de vainillina en lugar de vainilla. Por eso me encantaba también ir al quiosco que había en la plaza de al lado de mi casa, pero mi amigo quiosquero murió, renovaron la plaza y desapareció el quiosco. Me entristeció la doble pérdida, pero la superé.
Más me entristece, en cambio, comprobar que los jóvenes no leen periódicos, ni en su tiempo libre, ni con el desayuno (un buen desayuno de bocadillo, fruta y café, cada vez más raro en nuestro país) ni en el metro o el autobús. De hecho, yo diría que no leen, y punto: ni periódicos, ni libros, ni ebooks. Se habla mucho del auge de las redes sociales, pero la sociedad de la información, sinceramente, no me parece que esté muy bien informada. Es como la alimentación: nuestra obsesión por la seguridad alimentaria es muy superior a nuestra preocupación por la calidad de los alimentos. La cantidad no es sinónimo de calidad, ni en los alimentos ni en la información: el exceso de información disponible en la Red es ruido que desorienta si no se disponen de referentes claros. ¿Y dónde obtenerlos?
Más importante aún es que sin una adecuada información, correctamente asimilada, no hay formación. Y sin formación es imposible acceder al empleo. Por eso me desespera que los jóvenes no lean. Y aquí desearía introducir una precisión: tenemos que entender de una vez por todas que la lectura no es sinónimo de evasión ni de literatura, sino que es el mecanismo de transmisión de información más importante que existe. La formación es un proceso global que va mucho más allá de los centros de enseñanza. Exige inquietud personal, el compromiso de informarse constantemente para reciclarse. Ya lo dijo Ricardo de Bury en 1344 en su Filobiblion: “Los libros son maestros que nos enseñan sin férula ni azotes, sin gritos ni enfados, sin vestiduras vanas y sin monedas. Si acudís a ellos súbitamente nunca los encontraréis durmiendo, si los interrogáis nunca disimulan sus ideas, si os habéis equivocado no murmuran, si cometéis una necedad nunca se burlarán de vosotros. ¡Oh, libros! ¡Los únicos poseedores de la libertad, los únicos que nos permiten disfrutarla!”.
Invito a los jóvenes que buscan empleo a leer, a informarse y a formarse. Parecen tres cosas distintas, pero están íntimamente relacionadas. Una sociedad bien informada y bien formada podrá disfrutar de la música, la naturaleza e incluso la cocina de un modo más auténticamente humano, porque somos algo más que materia inerte.

17 comentarios a "Carta a los jóvenes que buscan empleo"
I jo el convido a investigar una mica abans de fer tals afirmacions… A la xarxa trobarà milers d’iniciatives, fòrums, propostes… que fan esfondrar les tan taxatives acusacions aquí llençades.
A veure què li sembla (animo a la gent que n’hi vagi afegint):
http://bit.ly/10Mez6
http://bit.ly/dlXUVY
http://bit.ly/d9ojQV
http://bit.ly/bGjK6j
…
Més:
http://bit.ly/8rWz8G
http://bit.ly/aAYsoD
http://bit.ly/bfnelE
[...] This post was mentioned on Twitter by Lecturalia.com and Crónicas Gourmet, Juan Ernesto Gil. Juan Ernesto Gil said: invito a leer este texto a los jovenes q buscan trabajo escrito por Santi Santamaria http://bit.ly/aputPj yo lo aplico y no estoy buscando! [...]
“Es como la alimentación: nuestra obsesión por la seguridad alimentaria es muy superior a nuestra preocupación por la calidad de los alimentos. La cantidad no es sinónimo de calidad, ni en los alimentos ni en la información…”
Totalmente de acuerdo con el artículo en sus ides básicas. Ahora, la parte anteriormente copiada me deja a cuadros. La calidad de los alimentos es una parte fundamental de La seguridad alimentaria. Es decir son parte de lo mismo, así que no he entendido muy bien esa especie de separación de conceptos, como sino tuviesen que ver.
Un saludo
Totalmente en desacuerdo con este artículo. Me parece muy bien las razones que comenta por las que se debe leer, pero creo que está usted generalizando de forma simplista. Conozco a muchos jóvenes que leen siempre el periódico y no sólo los deportes, que tienen muchos libros sobre diversos temas en sus casas, que escriben sus propias composiciones y leen las de los demás (por ejemplo, en blogs), que están al día de todo lo que pasa en el mundo, y si se encuentran desorientados, piden ayuda e incluso se apuntan a cursos para aumentar su formación, con materiales adecuados a sus necesidades. Cierto es que habrá un grupito selecto que no lea nada, que solamente use el ordenador para chatear y tontear en el Tuenti, y que sólo lea el MARCA, pero eso, un grupo selecto. No está bien generalizar. Yo tengo 23 años, soy joven, y me incluyo en el primer grupo, y como prueba pues he leído su artículo en MAGAZINE. Saludos.
En esta ocasión no estoy de acuerdo con usted Sr Santamaría. Creo que generaliza sin pruebas suficientes y por otra parte frivoliza con una situación laboral en España que es harto preocupante. No puedo decir si los jóvenes ahora leen más que nosotros el períodico porque no tengo datos, pero sí es seguro que están más y mejor formados que nuestra generación. Opiniones sobre este asunto las hay de todo tipo, pero no me queda duda que hoy encontrar trabajo es muy complicado. Le paso un enlace de un artículo de El País de hoy precisamente que habla del drama de jóvenes profesionales sobradamente formados y que se ven sometidos regimenes próximos a la esclavitud. Paradójicamente, colectivos menos formados disfrutan de mayor estabilidad económica y profesional aunque seguramente no sea el caso de la restauración.
Saludos como siempre,
Cuchillero
http://www.elpais.com/articulo/sociedad/Han/destrozado/todas/expectativas/elpepusoc/20100728elpepusoc_1/Tes
Bibliofilo empedernido opina:
El mecanismo de transmisión de información más importante que existe a mi modo de ver es el “boca a boca” y sobretodo “La observación”.
Los libros ayudan sí, pero sin libros también se adquiere información.
Antes de que se popularizaran los libros, todo se aprendía de los maestros.
Yo aprendí a cocinar viendo cocinar, comiendo y sobretodo escuchando no leyendo. Y digo a cocinar como podría decir muchas otras cosas que me han enseñado mi mayores sin los libros.
Saludos
“La inspiración existe, pero tiene que encontrarte trabajando” (Picasso) ;)
Saludos desde Portugal,
Antonio Lopo
Estoy de acuerdo con Santi. Me horroriza el poco interés de los jóvenes en la lectura, y hablando de escritura, es un verdadero sacrilegio como escriben, con palabras escamoteadasabreviadas que cuesta entender. Es muy triste el limitado vocabulario de que disponen y no se preocupan de ampliarlo. Les recomiendo un Diccionario de Sinónimos, verán lo apasionante que es colocar palabras poco habituales en sus escritos. En este mundo estraño en el que nos movemos, si queremos salir adelante, tener trabajo, una família, amigos, debemos prepararnos para que nuestra formación nos permita formar parte de una sociedad culta. ¿Armas para lograrlo? EDUCACIÖN para aprender todo lo desconocido que es mucho, luego, PALABRA para plantearlo, discutirlo, contrastarlo.
que difícil resulta que la gente lea, no sólo los jóvenes! recientemente estuve en España, y mis amigos españoles no tenían la menor idea quién era Pérez Reverte, por ejemplo! gracias por haber acertado de nuevo Santi, le admiro maestro!
escrit diumenge 27 de juliol de 2010:
Quin remei contactar amb vostè per aquí, però no he trobat cap altra via de contacte amb referència a opinió. Concretament vull deixar un comentari sobre la ‘Carta a los jóvenes que buscan empleo’ publicada avui diumenge 27 de juliol a Magazine.
Sóc jove (18 anys) i busco feina. Probablement no s’esperava que algú com jo llegís el seu article, tal hi com es pot comprovar en el seu text.
Les generalitzacions sempre solen ser un problema. I amb aquest article adjectives a tots els joves que busquen feina com a llegidors nuls i desinteressats. L’humor i un toc de supèrbia hi tenen cabuda en els articles d’opinió, però jo m’he sentit atacat. LLegeixo, m’informo i em formo; i no trobo feina. Fins i tot tinc temps pel Facebook/Twitter.
Espero que se senti sorprès, i si més no que llegeixi aquest humil comentari. O potser vostè també és jove i no llegeix. Però feina sí que en té, de cuiner. Jo també sé cuinar, potser li faré arribar un CV.
Salut!
Guillem.
Vaig lleigent molt asovint, cuasi tots els articles que vas escribent amb el suplement.Te de felicitar per tots i cuants son del meu gust, i pessu que el moltes nois i nies també.
Vulg anar al grá, i es simplement que tens una linea de ideies i costums més aviat diría que opsions de opinió, que m´ha done comte
que pot sé que timgam algo de animes mes aviat agermanades.
No se si tu hem comprens, per si de bó en compregeixes, ten per segú, que tens un bon amic i forsa humild al teu costat.
tinc 42 anys i soc Alcoiá.Te de dir que no em considere ningú en cuestió de gastronomia pero en defenc en moltes llengues del mon, en referix al llenguatge de la gastronomia.una frsa abrasada per tu.
En referencia a la mención que hace el Sr. Santamaría de los términos Calidad y Seguridad Alimentaria, y con el fin de reforzar su opinión, con la cual coincido como profesional de la rama técnica especializado en industria alimentaria de transformación y en nutrición, creo entender que él se está refiriendo en realidad a algo que podríamos denominar de forma más acertada -y para entendernos a la vista de las dificultades para comprender una parte del artículo que muestran algunos lectores- como Calidad Organoléptica de los alimentos, puesto que la Calidad “a secas” (¡que no con secas!) de un alimento es un concepto demasiado amplio como para no creae confusión, y así podría definirse Calidad “a secas” de un alimento más bien como aquel conjunto de atributos que satisfacen las necesidades de cada consumidor, las cuales además no tienen porque ser las mismas para cada uno de ellos. Y -precisamente al revés de lo que menciona uno de los comentaristas- no es la calidad una de las características de la seguridad alimentaria sinó al revés: la seguridad higiénico-sanitaria es uno de los atributos de la calidad que habitualmente esperamos que cumpla un alimento. Con un ejemplo entenderemos mejor el concepto que creo está apuntando el Sr. Santamaría. Un alimento de muy baja “calidad organoléptica” (por ejemplo un sofrito de tomate envasado de una determinada marca comercial puede estar cargado de colorantes para subrayar la característica del color y con glutamato monosódico para acentuar el sabor, etc.) y en cambio puede haber cumplido todos los parámetros de seguridad alimentaria en su fabricación, o sea que puede ser de una calidad organoléptica perfectamente mediocre, mientras que uno que haya sido elaborado sin estos aditivos presentará quizás un color y sabor más genuino aunque quizás al poseer un color y sabor menos intensos será percibido como menos adecuado por el consumidor medio sin suficiente cultura gastronómica o/y higiénico-alimentaria (sin que además éste tenga que ser inseguro sanitariamente ni mucho menos). Entiendo que es a esto a lo que se refiere el Sr. Santamaría. Y es que demasidas veces hemos visto como la industria ha pervertido los alimentos, y ha desatendido la calidad organoléptica de los mismos para centrarse en buscar el beneficio económico a toda costa, casi siempre en detrimento de la calidad organoléptica, y así nos va.
Ni que decir tiene que suscribo la totalidad de su artículo.
http://elmesondejuan.blogspot.com/2010/08/mis-libros-y-la-varenne-pratique.html
crees que conseguiría trabajo con usted maestro? Se le saluda con respetos desde Venezuela!
Hola a todos!
Estoy totalmente de acuerdo con el Sr. D. Santi Santamaria. Está claro que los jovenes, entre los cuales me incluyo, tenemos que informarnos y formarnos constantemente de todo lo relacionado tanto de noticias nacionales e internacionales como la Gastronomía tanto de nuestro país, como de otros paises.
Me dirijo a usted Sr. D. Santi Santamaria, porque tengo en mis manos dos de sus publicaciones (La Cocina al Desnudo y El Restaurante), las cuales me han parecido muy interesantes. Me gustaria que me recomendase otra publicación tanto de usted como de otros Cocineros con las cuales puedo seguir formandome dentro de éste bonito mundo como es la Gastronomia.
Decirle que hace poco más de un mes, he finalizado mis estudios de Cocina-Repostería en la Escuela de Hostelería de Cádiz y en estos instantes estoy buscando empleo. Tal como dice usted en sus palabras, (SIN FORMACIÓN ES IMPOSIBLE ACCEDER AL EMPLEO), y Sr. D. Santi Santamaria, estoy formado y está claro que voy a seguir haciendolo a través tanto de periódicos, libros, internet, congresos, etc, pero realmente no sé lo que buscan tanto los hoteles como los restaurantes de nuestro pais, ya que por mi parte estoy enviando CVs via internet a todos las cadenas hoteleras y restaurantes, y, no sé, tendré que tener paciencia y esperar una llamada de alguien que necesite un aprendiz de cocinero, ya que tengo poca experiencia pero muchas ganas de trabajar.
Ahora me dispongo a entregar varios CV en persona, porque por lo que veo es la única forma de que se puedan interesar por mi, espero tener suerte!
Muchas gracias a todos y especialmente a usted D. Santi Santamaria por perder parte de su tiempo en leer éstas palabras.
Atentamente, Alfonso Rodriguez (Aprendiz de Cocinero)
Buy:Valtrex.Mega Hoodia.Arimidex.Prednisolone.Lumigan.Prevacid.Actos.Nexium.Accutane.100% Pure Okinawan Coral Calcium.Human Growth Hormone.Synthroid.Zyban.Zovirax.Petcam (Metacam) Oral Suspension.Retin-A….
Buy:Female Cialis.Female Pink Viagra.Lipitor.Amoxicillin.Wellbutrin SR.Buspar.SleepWell.Ventolin.Cozaar.Advair.Zocor.Nymphomax.Acomplia.Benicar.Seroquel.Zetia.Lipothin.Prozac.Lasix.Aricept….
Debate!